نشان كونگ‌فو توآ‌

نشان كونگ فو توآ

این نشان ( مشت گره شده) که از سوی پرفسور ابراهیم میرزایی بنیانگذار کونگ فو توآ انتخاب شده است ، در این هنر رزمی یک نماد و نشانواره شناخته شده بوده که بخشهای آن بیان کننده دریافتها و باورهای ویژه ای هستند .
برخی از این دریافتها در برگیرنده آیین پایه و بنیادین این هنر رزمی می باشند .
مشت ایستاده که در مرکز این نگاره نقش گرفته ، نماد نیرو و پایداری است . همچنین نشانی از توانمندی و نیرومندی و خروش و واخواست در بر دارد .
خروشی که از دل تاریکیها برخاسته و نادانی ، نا آگاهی و باورهای پوچ و تهی رابه مبارزه می خواند و روشنایی را نوید می دهد .
نماد مشت کونگ فو توآ اگرچه مشت خرده گیری و واخواست است ، ولی مشت یورش و ستمگری و زورگویی نیست . این بدین معنی است که ما با کونگ فو توآ به نیرو دست می یابیم تا پاسدار و پشتیبان آشتی ، آرامش ، نیکی و مهر باشیم ، زیرا برای رسیدن به آنها و نگاهبانی از آنها به نیرویی بزرگ نیاز است و توآ سرچشمه نیرو و پایداری است .
یک کونگ فو کا برای رسیدن به آشتی و آرامش باید نیرومند بوده و اراده و پشتکار زیاد ی داشته باشد، ولی هرگز از نیروی خود برای ستمگری و پایمال کردن حقوق دیگران استفاده نخواهد کرد و همواره پشتیبان و دستگیر ناتوان ها خواهد بود .

رنگها :
زمینه ی نگاره این نشان سیاهرنگ و نماد تاریکی و نادانی است که فریبکاران و شیادان برای توده مردم بوجود می آورند که آنها را در نا آگاهی و باورهای پوچ و تهی نگاه دارند تا بر گرده مردم سوار بوده و تا جای ممکن سود بیشتر ببرند .
در این نگاره مشت سرخ توآ که برپا شدن آن نوید مبارزه تا آخرین چکه خون با شیادان و سودجویان بهره کش است ، نفی بی چون و چرای همراه و همسو شدن با آنها را می رساند و با شناساندن راه و آیین دانایی ، راهنما و هدایتگر یک توآ کا است تا از گمراهی ، فراموشی و تاریکی رها شده و بیدار و آگاه به روشنایی دست یابد .

زمانی که پرفسور ابراهیم میرزایی این نشان را برای کونگ فو توآ انتخاب نموده و برای نمودار سازی برگزیدند ، با وجود دگرگونی ها یی که روند ساخت فنون ناگزیر کونگ فو توآ را با آنها روبرو ساخته بود ، این نشان یعنی مشت گره شده ی دست راست ( بجز اندکی تغییر در رنگها ) همواره بدون دگرگونی باقی مانده و از سوی بنیانگذار بعنوان نشان کونگ فو توآ به همگان شناسانده شد .

هنگام نمودار سازی نشانی برای کانون ورزشی و پرورشی تن و روان ، مشت گره شده و ایستاده ی دست چپ در زمان استاد ابراهیم میرزایی بکار گرفته شد . چون در زمان ایشان این نشان تنها نمادی از نیرو مندی و پشتیبانی از آشتی و آرامش بیشمار می رفت و برای همین هم دست راست انتخاب شده بود ، ولی پس از آن بویژه در زمان انقلاب ایران نشان کانون مشت چپ بود که بگونه ای نشانگر واخواست و خروش مردم و مشتهای گره کرده آنها به شرایط جامعه شان بود .

ما در کانون به این نتیجه رسیده بودیم که برای اعتراض به ناهنجاریهای موجود اجتماعی مانند دروغ ، ریا و فریب باید مشت چپمان را بالا بگیریم و با این دست نشان کونگ فو توآ را به نمایش بگذاریم و بر این باوریم که همزمان می توانیم از دست راست برای بکار گیری ابزار دیگری استفاده نماییم تا فریادمان را بهتر و رساتر به گوش همه برسانیم . همانگونه که با مشت دست چپمان به بدیها اعتراض می کنیم ، با دست راست می توانیم قلمی بدست گرفته و در مبارزه با پلیدی ها بنویسیم و یا با گرفتن کتابی بدست ، با نا آگاهی و نادانی به نبرد برخیزیم . می توانیم با بدست گرفتن دسته گلی زیبایی را بنمایش بگذاریم و اگر برای مبارزه با ستم و زورگویی نیاز به نیروی بیشتری داشته باشیم ، با دست راست تکه سنگ و یا چوبی بر داریم ، چنانچه که در زمان انقلاب این کار را کردیم و یا در دوران پس از انقلاب رودر روی مهاجمین به کشورمان ایستاده ، جنگ افزار بدست گرفته و از آبرو ، شرف ، باورها ، مردم و یکپارچگی مان دفاع کردیم.
بنابراین دست راست ما می تواند آزاد مانده تا نشان و یادآور این باشد که در هنگام نیازابزاری برگرفته و به پیشبرد آرمانهای نیک کونگ فو توآ کمک کنیم.

برای همین بود که نشان کانون ورزشی و پرورشی تن و روان با مشت دست چپ نمودار سازی و با پرفسور ابراهیم میرزایی در میان گذاشته شد که با تایید و پذیرش ایشان در دانشکده انشا تن و روان روبرو گشت و بعنوان نشان کانون ورزشی و پرورشی تن و روان در همان زمان در نخستین کتاب آموزشی کونگ فو توآ ، که بنام خط یک تهیه و به چاپ رسید ،استفاده و شناسانده شد

برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “نشان کونگ‌فو توآ‌”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *